afzichtelijke heksen op hun bezem -
dreigende witte lakenspoken met zwarte ogengaten -
vieze doodskoppen en geraamtes -
griezelige spinnenkoppen met harige poten -
webben en slierten die je de weg versperren -
... "Leuk ! deze tijd van het jaar !" wordt gezegd.
voetstappen in het zand -
oranje-rood-bruine vallende bladeren, kleurige kerkhofbloemen -
namen gegrift in harde steen -
of as in het gras van moeder aarde -
elk plekje met zijn eigen verhaal -
personen die geliefd worden, gemist en niet vergeten -
stilte zonder woorden, mijmerende gedachten, weggepinkte traan -
plekken van weemoed en levende herinneringen -
rustig, vredig, teder, zonder poeha en zonder lawaai -
... "in deze tijd van het jaar."
Grote tegenstellingen, begin november rond de Allerheiligendagen.
Het is een tendens geworden, een fenomeen.
Men grijpt terug naar de oer-tradities van de oude Kelten
die zich trachtten te wapenen tegen hun angsten voor de dood.
Geef mij toch maar de kleurige fleurige stille plekken vol tederheid,
in plaats van de griezelige zotskoppen, de enge boe-spoken en de bangmakerij.
(Voor mij geen probleem natuurlijk, als mensen houden van Halloween-toestanden.
Verkleden kan leuk zijn, en griezelen spannend. Maar het is zeker niet aan mij besteed.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten