vrijdag 19 oktober 2012

drie jaar geleden

Drie jaar geleden
stonden we mee rond het sterfbed van je geliefde zus.
Drie jaar geleden
leed je heel erg onder het gemis van haar.
Drie jaar geleden
vond je het afscheid nemen zo pijnlijk, zo verschrikkelijk.
Drie jaar geleden
besloot je om voor altijd een steun te blijven voor gans haar familie.

Drie jaar geleden
kon niemand vermoeden
dat amper 20 maanden later
het plots jouw beurt zou zijn,
jij als de jongste broer.

Dat had je zeker niet gewild.
Dat had je niemand willen aandoen.
Maar het werd een feit.

donderdag 18 oktober 2012

nie echt simpel

Ik wil niet steeds maar zagen,
niet constant me onderdompelen in tristesse.
Daar is niemand mee gediend, denk ik.
Ikzelf ook niet.
Maar elke dag lukt dat niet natuurlijk.

Want er zijn zo van die dagen
waarop slechts een kleine aanleiding
me onverwacht weer naar "af" brengt.

Akkoord, het helse traumatische van de eerste schok
gaat stilaan voorbij,
gelukkig maar.
Maar het gemis gaat niet voorbij.
De spijt om wat wij tweetjes samen voortaan moeten missen,
gaat niet voorbij.
Je vertrouwde gezelschap bij zoveel situaties en gelegenheden,
is voor altijd voorbij.
De steun waar ik zo vaak tegenaan leunde,
is voor altijd voorbij.
Je spontane jovialiteit die mij soms over drempels hielp,
is voor altijd voorbij.
Nu moet ik het kunnen in mijn eentje.
En dat gaat niet voorbij.
Niet echt simpel is dat,
en niet evident.

Intussen ben je al een jaar en vier maanden
... weg ...
maar mijn hart weigert om jou als "verleden tijd" te zien.

Voor veel dingen heb ik weinig moeite om de bladzijde om te draaien.
Voor sommige personen en zaken gaat dat al wat moeilijker.
Maar wat jou betreft, kan ik dat niet.
En wil ik dat niet.

x

vrijdag 12 oktober 2012

kan je het zien ?

door het venstertje aan de schouw
kijk je lachend toe
naar je kleinzoontje 
dat vandaag al zeven maanden is.

kan je zien hoe schattig hij wel is ?
kan je zien hoe goed dat hij het doet ?
kan je zien hoe lief zijn papa en mama voor hem zijn ?

hopelijk kan je het zien,
en hoef je dit geluk niet te missen.

 ja, als je hem kan zien,
zal je vast en zeker apetrots zijn,
daar ben ik zeker van.


zoals je ook altijd zo trots en fier was
op je beide kleindochters ...
... die intussen al heuse tieners zijn geworden,
en nog even grote schatten zijn gebleven.


kan je het allemaal zien ? 
want dat verdien je toch wel hoor !

x

maandag 8 oktober 2012

er zijn zo van die dagen ...

Er zijn zo van die dagen
dat het allemaal niet zo goed lukt ...
Er zijn zo van die dagen
waarop je - ondanks de zon - het toch koud hebt ...
Het zijn zo van die niks-dagen, die dip-dagen,
mist-dagen in je hoofd, ril-dagen in je rug,
heimwee-dagen naar wat voorbij is.

Ach, iedereen zal wel eens zo'n dag hebben zeker.
Hopelijk morgen weer beter.