van vrijdag op zaterdag ...
de afschuwelijke nacht
de mokerslag in de vroege morgen
het plotse einde
ja, ik weet wel
deze dagen spelen die herinneringen weer meer dan anders in mijn hoofd ...
dat ik niet de enige ben die moet leren omgaan met gemis ...
ook vele anderen maken het mee :
een plots verlies,
of een geleidelijk verlies,
of een keer op keer nieuw verlies ...
verlies van iemand die je graag ziet,
maar ook
verlies van een goede gezondheid,
verlies van een mooie droom,
verlies van een ideaal,
verlies van kunnen,
verlies van kennen,
verlies van perspectief,
verlies van werk,
verlies van de plek waar je altijd hebt gewoond,
verlies van onbezorgde veiligheid,
verlies van vrede ...
... er zijn zoveel vormen.
Ik ben niet de enige. Ik ben niet alleen die wat moet verwerken.
Dat te beseffen, helpt me soms om wat minder te klagen.
mijmering bij deze foto :
Soms
als je denkt dat je weg, je leven is gestopt,
maar dan eens goed kijkt,
zie je
dat er toch nog enig perspectief te bespeuren is ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten