naar de vrede aan je zij,
naar het turen in de verte
langs de oever of het tij.
Heimwee naar de mooie uren
die ik wandelde met jou.
Waarom mocht dat toch niet duren,
moest ik verder zonder jou ?
Heimwee doet mijn hart verlangen
naar 't vertrouwde en de trouw,
naar de lieve zachte warmte
van d' aanwezigheid van jou.
Heimwee naar de kleine dingen,
die ik niet vergeten zal.
't Heimwee-lied zal ik steeds zingen
in mijn hart, in elk geval.
naar het lied uit onze jeugd :
"Heimwee doet ons hart verlangen naar de heimat onzer jeugd,
naar de bronzen klokkezangen, zwaar van rouw of hel van vreugd.
Zangen uit den ouden toren, hij die waakt en verre schouwt
over 't dorpje droomverloren, kronklend aan zijn voet gebouwd."
(melodie: Armand Preud'homme)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten