ver achter de wolken
ver voorbij de horizon
verder dan ver
onbereikbaar ...
in de glimlach op je foto
in de vele herinneringen
in onze kinderen en kleinkinderen
in de kleine dingen van elke dag
op elk plekje van ons vertrouwde huis
bij jouw kanarietjes in de tuinvolière
in onze plannen die niet meer uitkomen
vlakbij ...
... en toch ook weer ver
in mijn gedachten elke dag
in mijn gemoed ieder uur
in de weemoed
in mijn hart
in-niger dan ooit ...
... en toch met gemis
ver en vlakbij, ben jij
niet te vatten
zoveel jaren stonden we naast mekaar
was jij bij mij en ik bij jou
stond jij achter mij en ik achter jou
leunde jij op mij en ik op jou
raar dat dit plots - in de tijd van een vingerknip - anders werd
nu ben jij weg en ook weer niet
in ieder geval niét voorbij
Geen opmerkingen:
Een reactie posten