maandag 25 juli 2011

het kan niet maar het is

HET KAN NIET   EN HET MAG NIET   MAAR HET IS
HET KAN NIET   EN IK WIL HET NIET   MAAR HET IS
mijn lieve man, zomaar overleden
midden in de nacht
geen aanleiding, geen voorteken, geen afscheid, 
als in een kwade droom die nooit meer stopt.

weg nu, zijn vertrouwde aanwezigheid,
weg nu, alle kleine dingetjes van alle dag,
weg nu, zijn stem, zijn lach, zijn ogen,
weg nu, zijn zachte warmte,
weg, zijn lieve handen,
weg, zijn nabijheid,
weg ...
waar naartoe ?

Ik weet het wel : veel mensen maken het mee dat plots een geliefde sterft.
Elk met hun eigen herinneringen.
Elk met hun eigen gemis.
Elk met hun eigen verdriet.
Op het kerkhof merk je : iedere grafsteen toont zijn eigen verhaal.

En intussen draait de wereld door ...  terwijl voor jou de wereld stil staat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten