18 juni ... de dag die plots alles ondersteboven haalde
een harde werkelijkheid, die heel onwerkelijk scheen,
een verwoestende windhoos had de boom neergeveld
en alle zekerheden in één ruk weggevaagd
3 jaar later :
met lieve kleinzoon "naar zusje gaan kijken" in de materniteit
2 lieve kindjes, 2 nieuwe Nachtegaeltjes
hebben intussen onze familie verrijkt
leven en dood liggen heel dicht bij elkaar deze dagen
vreugde en verdriet vormen al 3 jaar één geheel
louter vreugde is er niet meer : want altijd met een zweem van weemoed
en pijn omdat jij dit niet meer mocht meemaken
maar anderzijds ben ik dankbaar om het frisse nieuwe leven
dat ons cadeau werd gedaan, net op de zware momenten
(zusje 1 dagje oud)
(spelen met de oude autokes die vokke Wim nog had bewaard)
Ik hoop dat je niet zo ver weg bent
zodat je dit nog kan zien
wie weet ... leef jij even goed ook in hun hartje,
zij dragen immers uw naam
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten