Mooi weer.
Iedereen is vrolijk, geniet zalig van gezelschap en zon.
Maar in mijn hart was het triest en koud en verlaten ...
... tot plots een lief telefoontje,
en het schattig stemmetje van mijne kleine dikke vriend ...
Dat ontroerde me.
Enkele tranen om de verkwikkende warmte.
Ben op mijn fiets gesprongen en heb een uurtje zomaar gefietst.
Een opkrikkertje
net op het moment dat ik het nodig had ...
Zat iemand hierboven er misschien voor iets tussen ?
Het heeft in ieder geval mijn dag weer goed gemaakt.
(zondag 30/03/2014)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten