alleen

Alleen ging je weg ...
Je ging je weg alleen ...
In de nacht ...
de nacht in ...

Ja, ik was wel bij je, die nacht ...
maar toch ging je alleen ...
Ik was op afstand, want besefte maar half wat er aan het gebeuren was ...
Het was zo onwerkelijk, een kwade droom ...
Paniek ook ...
Ik moest hulp gaan zoeken, midden in de nacht, terwijl het eigenlijk al te laat was ...

Zonder dat ik echt doorhad dat dit het laatste was wat ik van je zou zien,
ging je van ons heen ...
zonder een groet, zonder een woord ...

Niet dat dit je wens was of je wil ...
integendeel, want je was altijd zo bezorgd om ons ...
Je kreeg echter niet de kans om ons nog iets te zeggen ...
en wij niet de kans om jou nog iets te zeggen ...
Het afscheid kwam te onverwacht ...
als een dief in de nacht.

Graag had ik nog je hand vastgehouden,
mijn hand op je voorhoofd gelegd,
je laten voelen dat je niet alleen was ...
samen met onze kinderen rond je bed gestaan,
met tranen in de ogen je laten weten dat we je graag zien, 
je gesust, en stil intens aanwezig geweest ...

Maar op dat belangrijke moment van je leven,
het eindpunt van je evolutie van 60 jaar,
het sluitstuk van onze gezamenlijke 40 jaar,  
het ultieme moment van jouw oversteek,
was je alleen
in dat moment zo radikaal brutaal fataal.

Ik hoop dat je niet in een zwarte leegte bent beland,
maar met warmte verwelkomd bent geweest
in het onbegrensde wijde licht ...
dat je opgenomen werd in de oneindige zee van liefde ...
en met ons van wie jij hield, en die van jou houden,
diep verbonden blijft ...

Dat hoop ik ...
en eigenlijk geloof ik dat ik dat mag geloven ...

X

(foto : op verkenning in de Sixtusbossen, omgeving Vleteren -
op zondagvoormiddag 22 mei 2011 -
na een deugddoende mis in de abdij van West-Vleteren -
tijdens onze ontspannende vakantieweek Koksijde -
foto getrokken nog geen 4 weken vóór het overlijden)