poortje

Het leven lachte ons toe.
Bloemen op het veld.
Groen en geel, de lentekleuren.
Beschermend nabij, de bomentakken.
Vergezicht.
Nog heel wat te ontdekken.
Nog ver samen te gaan.

...  En eensklaps viel het poortje toe.
     Hier stopt het.
     Tot hier en niet verder.
     Dag vergezicht, waar we niet meer bij kunnen.
     Van de verre verte kunnen we alleen nog dagdromen.
     Dag droom.

Nu is het de kunst om dat poortje terug open te krijgen.
Maar de veer doet het telkens weer dichtslaan.
Hopelijk komt eens de kracht in mij om het poortje open te houden,
en verder te gaan.
Op een nieuwe wijze.
Alleen,
en ergens toch met z'n twee.

(beide foto's zijn uit natuurreservaat "De Blankaart" in Woumen (Diksmuide), getrokken op zondag 22 mei 2011)