eb en vloed
gaan en komen
wegtrekken en overspoelen
rustige dagen en tsunamidagen ...
Gelukkig zijn er de deiningen, de golven,
die het rouwen wat draaglijk maken :
moeder natuur die ervoor zorgt
dat je niet kopje-onder-geduwd blijft,
niet onafgebroken naar adem moet snakken,
maar af en toe wat periodes van rust kent om weer op adem te komen.
De laatste dagen voel ik me een beetje rustiger,
hoewel ik jou nog altijd heel erg mis
in de kleine en de grote dingen van elke dag,
en ik het nog steeds zo vreemd vind dat jij hier niet meer bent.
Maar als ik denk aan mensen die nog groter leed moeten meemaken,
dan is het voor mij een troost dat jij geen pijn hebt moeten lijden,
maar werd weggeplukt toen jij genoot van het leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten