uw zus

Vandaag is het precies 4 jaar geleden dat uw zus stierf.

We waren erbij.  Rond haar sterfbed.
Intense momenten samen met haar familie.

Je hebt ervan afgezien, haar te moeten missen.

Zoveel jeugdherinneringen van vroeger beleefde je opnieuw,
en zoveel laatste herinneringen werden heel belangrijk voor je.

Je vertelde er wel over, maar ook hield je veel emoties verborgen in je hart.

Dacht je – of had je het gevoel – dat ik het toch niet zou begrijpen ?
Of wilde je mij er niet mee belasten ?
Hoe vaak zat je stil in de verte te kijken …

Nu (de laatste 2 jaar) drong het pas goed tot me door

hoeveel verdriet je hebt gehad,
méér verdriet dan je had willen tonen.

 

(21 maart 2011)

 

Waar dacht je aan ?  Aan je geliefde zus ? 

Of wilde je gewoonweg de rust ervaren die de zee je gaf, en die je telkens weer deugd deed ?

 

*

klein en groot

klein ventje,
grote tractor.

het deed me spontaan denken
aan de zware machines waar jij aan werkte,
aan de hoge bulldozers en schepladers die voor jou geen geheimen hadden.

je zou er zeker pit in hebben gehad,
ons kleine baasje zo gefascineerd te zien kijken

 

waarschijnlijk dacht nonkel Frank er op dat moment ook zo over

(foto's : aan 'Het Boerenijsje', 7 september 2013)

onze drie

Je zou het vast en zeker leuk gevonden hebben,
dat we met z'n allen samen waren
voor jouw verjaardag ...

Je zou genoten hebben,
en, net als ik, trots en dankbaar zijn
om onze toffe kinderen
en onze drie lieve kleinkinderen ...

(foto aan "Het Boerenijsje" - 7 september 2013)

8 september

een stille dag vandaag

vol gedachten,
een brandend kaarsje,
bloemetjes bij je portret ...

niet alleen ik,
niet alleen onze kinderen en kleinkinderen,
maar ook vele anderen
hebben aan je gedacht vandaag,
zijn dankbaar dat ze je hebben gekend,
en missen je, nu je er niet meer bent.

8 september,
jouw verjaardag,
die je zelf slechts 60 maal hebt gevierd ...

x

bewegende golven

woorden zwart op wit geschreven,
zijn als foto's :
ze houden het moment bij, en zetten het even stil.
ze zijn een momentopname
van iets wat leeft.

maar in 't echt staat de zee nooit stil,
en hangen de wolken nooit stil.

zoals het immer bewegende zeewater
golven teweeg brengt die op en neer gaan ...
zoals de wolken voortschuiven op de adem van de wind ...
zo bewegen ook de gevoelens constant, naar hoog en naar laag,
en nemen mijn gedachten mee op de golven van de wind
tot voorbij de horizon.

gelukkig maar, dat gevoelens bewegen,
en dat er na elke eb ook een vloed komt,
en dat achter de wolken ook de blauwe hemel schuilt
met de zon die zich af en toe laat zien.

gelukkig maar, dat trieste dagen niet statisch zijn,
maar ook meegaan met de golven,
en met de wolken ...

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

 



wolken

WEEMOED

     in mijn hart

TRANEN
     vanbinnen
VERLANGEN
     naar wat mij vroeger vreugde bracht

DE TIJD

     heeft de scherpste stekels afgeveild,
     maar de angels hebben zich vastgegrepen in mijn ziel
DE DROOM
     blijft een droom,
     verloren gegaan in de nacht

WOLKEN

     nemen mijn gedachten mee tot ver voorbij de horizon,
     ze verstoppen de zon,
     maar laten haar soms ook eventjes tevoorschijn piepen.

 

nooit

nooit meer ...
   went dat ooit ? 
   volgens mij nooit.