woorden zwart op wit geschreven,
zijn als foto's :
ze houden het moment bij, en zetten het even stil.
ze zijn een momentopname
van iets wat leeft.
maar in 't echt staat de zee nooit stil,
en hangen de wolken nooit stil.
zoals het immer bewegende zeewater
golven teweeg brengt die op en neer gaan ...
zoals de wolken voortschuiven op de adem van de wind ...
zo bewegen ook de gevoelens constant, naar hoog en naar laag,
en nemen mijn gedachten mee op de golven van de wind
tot voorbij de horizon.
gelukkig maar, dat gevoelens bewegen,
en dat er na elke eb ook een vloed komt,
en dat achter de wolken ook de blauwe hemel schuilt
met de zon die zich af en toe laat zien.
gelukkig maar, dat trieste dagen niet statisch zijn,
maar ook meegaan met de golven,
en met de wolken ...
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~