Je zou trots geweest zijn ...
op je kinderen en schoonkinderen, alle vier ...
op je kleinkinderen, de drie heerlijke sterren ...
op je petekind, de stralende bruid ...
Je zou trots geweest zijn,
en je zegen gegeven hebben over alle nieuwe wendingen ...
Er is al zoveel veranderd sinds de nacht dat je stierf ...
X
maandag 1 april 2013
maandag 18 maart 2013
dinsdag 12 maart 2013
ons jongste ...
Ons jongste Nachtegaeleke ...
Precies 1 jaar wordt hij vandaag.
Een schattig manneke.
Jammer dat jij dat geluk niet meer mocht beleven,
en dat je ons kleinzoontje net hebt gemist.
Jammer dat hij zijn "vokke Wim" nooit echt zal leren kennen.
Wel op foto, maar dat is niet hetzelfde.
je houdt hem nog elke dag gezelschap
in zijn onafscheidelijke knuffel "ridder Willem" ...
met ridder Willem in zijn gezelschap ...
(8 februari 2013)
X
dinsdag 26 februari 2013
positiefjes
'Reyers laat' gisteren ...
met Leo Bormans over "dat heet dan gelukkig zijn" ...
Een tip van hem :
elke dag drie positieve dingen opschrijven die je die dag hebt beleefd.
Het is niet altijd gemakkelijk om er drie te vinden, maar probeer het toch maar.
Dat helpt je anders naar je leven te kijken.
Een positiefje van mij vandaag, kan ik al verklappen :
Het is in feite een positiefje over iets negatief.
Of hoe het leven vol dubbele ervaringen zit.
met Leo Bormans over "dat heet dan gelukkig zijn" ...
Een tip van hem :
elke dag drie positieve dingen opschrijven die je die dag hebt beleefd.
Het is niet altijd gemakkelijk om er drie te vinden, maar probeer het toch maar.
Dat helpt je anders naar je leven te kijken.
Een positiefje van mij vandaag, kan ik al verklappen :
Wel wat frisjes, maar het regent vandaag niet.
Ben met de fiets naar het kerkhof geweest, en heb een fleurig plantje
(oranje primula) op Wim zijn grafsteen neergezet. Terug wat meer
kleur op zijn grijze steen. Nu het minder zal vriezen, kan ik weer
bloemetjes zetten. Kunstbloemen zeggen me niks, en ik weet dat
Wim ook veel liever echte bloemetjes ziet.
De steen was nog heel proper, en de zilveren letters van zijn naam
glansden in het voorzichtige zonnelicht.
Het is in feite een positiefje over iets negatief.
Of hoe het leven vol dubbele ervaringen zit.
zondag 10 februari 2013
oogappel
Je eerste oogappel,
je oudste kleindochter,
je "mijne lieve schat",
is vandaag 16 geworden.
Een tof meisje.
Zo heb je haar gekend,
en zo is ze nu nog.
Je zou trots geweest zijn.
Zo jammer dat je haar niet kan zien opgroeien.
Zo jammer dat je dit moet missen.
Tenzij ...
je toch niet helemaal ver weg bent ... ?
je oudste kleindochter,
je "mijne lieve schat",
is vandaag 16 geworden.
Een tof meisje.
Zo heb je haar gekend,
en zo is ze nu nog.
Je zou trots geweest zijn.
Zo jammer dat je haar niet kan zien opgroeien.
Zo jammer dat je dit moet missen.
Tenzij ...
je toch niet helemaal ver weg bent ... ?
dinsdag 29 januari 2013
wilde wind
Stormwind giert rond het huis ...
Doet me terugdenken aan de zee, aan het staketsel in Nieuwpoort,
waar we ons samen schrap zetten en elkaar vast hielden om niet weg te waaien ...
Het was onze laatste vakantiedag, na een rustig weekje Koksijde.
Voor we naar huis reden, onze laatste stop :
even nog onze groet brengen aan de zee, op het staketsel tot boven het water
dat die dag vrij woelig was.
Je deed dat toen voor mij, dat omrijden langs Nieuwpoort.
Omdat ik dat nog eens graag wilde doen, zoals we meestal onze zee-vakanties afsloten ...
Het werd echter onze allerlaatste wandeling daar op het staketsel ...
Niemand die dat toen kon vermoeden ...
Het was zalig, onszelf voortduwen tegen die felle wind
die onze haren grappig omhoog blies, onze huid krachtig masseerde,
en ons bloed sneller door onze aderen deed stromen ...
Het was zalig, mijn arm veilig in jouw arm,
ons rechthoudend, steun gevend aan mekaar,
samen kijkend naar de wilde baren
en naar de meeuwen die zich lieten dragen op de golven van de wind ...
Het was zalig ontspannend ...
Heerlijk !
Vredig vanbinnen.
Genietend ...
De wandeling had ons beide deugd gedaan.
Die stormwind kon ons immers niet deren.
Samen waren we sterk.
Amper 3 weken later was je er niet meer ...
Adieu lieve schat van mij !
Adieu lieve toeverlaat !
Adieu warme hand, veilige arm, sterke schouder !
Adieu je ogen, je lach, je stem !
Adieu deel van mijn leven !
Adieu heerlijke tijd !
Adieu jij die door mijn vingers glipte ...
A Dieu ...
Doet me terugdenken aan de zee, aan het staketsel in Nieuwpoort,
waar we ons samen schrap zetten en elkaar vast hielden om niet weg te waaien ...
Het was onze laatste vakantiedag, na een rustig weekje Koksijde.
Voor we naar huis reden, onze laatste stop :
even nog onze groet brengen aan de zee, op het staketsel tot boven het water
dat die dag vrij woelig was.
Je deed dat toen voor mij, dat omrijden langs Nieuwpoort.
Omdat ik dat nog eens graag wilde doen, zoals we meestal onze zee-vakanties afsloten ...
Het werd echter onze allerlaatste wandeling daar op het staketsel ...
Niemand die dat toen kon vermoeden ...
Het was zalig, onszelf voortduwen tegen die felle wind
die onze haren grappig omhoog blies, onze huid krachtig masseerde,
en ons bloed sneller door onze aderen deed stromen ...
Het was zalig, mijn arm veilig in jouw arm,
ons rechthoudend, steun gevend aan mekaar,
samen kijkend naar de wilde baren
en naar de meeuwen die zich lieten dragen op de golven van de wind ...
Het was zalig ontspannend ...
Heerlijk !
Vredig vanbinnen.
Genietend ...
De wandeling had ons beide deugd gedaan.
Die stormwind kon ons immers niet deren.
Samen waren we sterk.
Amper 3 weken later was je er niet meer ...
Adieu lieve schat van mij !
Adieu lieve toeverlaat !
Adieu warme hand, veilige arm, sterke schouder !
Adieu je ogen, je lach, je stem !
Adieu deel van mijn leven !
Adieu heerlijke tijd !
Adieu jij die door mijn vingers glipte ...
A Dieu ...
vrijdag 25 januari 2013
woorden ...
Woorden ...
Woorden kunnen spreken, maar
Woorden zeggen niet genoeg ...
Woorden ordenen gevoelens en gedachten, maar
Woorden zeggen niet genoeg ...
Woorden kunnen veruiterlijken wat innerlijk leeft, maar
Woorden zeggen niet genoeg ...
Woorden zijn belangrijk.
Zonder woorden geen begrip.
Maar niet alles is in woorden uit te drukken.
Ach, kon ik maar de woorden vinden die mijn diepste gevoel verwoorden ...
Maar misschien wil ik wel teveel in woorden gieten.
Misschien houd ik beter ook nog wat voor mezelf ?
In mezelf ?
Woorden kunnen spreken, maar
Woorden zeggen niet genoeg ...
Woorden ordenen gevoelens en gedachten, maar
Woorden zeggen niet genoeg ...
Woorden kunnen veruiterlijken wat innerlijk leeft, maar
Woorden zeggen niet genoeg ...
Woorden zijn belangrijk.
Zonder woorden geen begrip.
Maar niet alles is in woorden uit te drukken.
Ach, kon ik maar de woorden vinden die mijn diepste gevoel verwoorden ...
Maar misschien wil ik wel teveel in woorden gieten.
Misschien houd ik beter ook nog wat voor mezelf ?
In mezelf ?
Abonneren op:
Posts (Atom)