WEEMOED
in mijn hart
TRANEN vanbinnen
VERLANGEN
naar wat mij vroeger vreugde bracht
DE TIJD
heeft
de scherpste stekels afgeveild, maar de angels hebben zich vastgegrepen in mijn ziel
DE DROOM
blijft een droom,
verloren gegaan in de nacht
WOLKEN
nemen
mijn gedachten mee tot ver voorbij de horizon, ze verstoppen de zon,
maar laten haar soms ook eventjes tevoorschijn piepen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten